प्रदीप रोदनको गजल

प्रकाशित मिति :  32 पटक हेरिएको

आफ्नाहरु छँदै थिए पाप गर्न।
तिमी किन आयौ थपथाप गर्न।

नत्र यो जिन्दगी कसरी काट्नु
केही त चाहिन्छ पश्चताप गर्न।

आफै पनि त सकिएछ आगो,
आएथ्यो मलाई सखाप गर्न।

अड्कल गरे पुग्छ कफनलाई,
भोटोलाई पो पर्छ नाप गर्न।

मलाई किन लान्छस् र छोरा,
औँला लैजा औंठाछाप गर्न।

प्रदीप रोदन
गोरखा

तपाईको प्रतिक्रिया